Koemelkintolerantie en gebakken kaas: welke kaas kun je verdragen?

Bij lactose-intolerantie kun je vaak wel kaas eten, vooral wanneer de kaas lang genoeg heeft gerijpt. Tijdens de bereiding verdwijnt het grootste deel van de lactose met de wei en tijdens het rijpen breken melkzuurbacteriën de resterende lactose verder af.

Harde en halfharde Nederlandse kazen, zoals Goudse kaas, boerenkaas en Edammer, bevatten daardoor meestal slechts sporen lactose. Oudere kaas bevat minder lactose dan jonge kaas. Bij klachten na kaas is het echter belangrijk om onderscheid te maken tussen lactose-intolerantie, een reactie op melkeiwitten, histamine-intolerantie en koemelkallergie.

Wat is lactose?

Lactose is het suiker dat van nature in melk en andere zuivelproducten zit. Een ander woord voor lactose is melksuiker. Lactose komt van nature voor in moedermelk en dierlijke melksoorten zoals koemelk, schapenmelk, geitenmelk en paardenmelk.

Om lactose te kunnen verteren is het enzym lactase nodig, dat in de dunne darmwand wordt aangemaakt. Bijna alle baby’s maken bij de geboorte voldoende lactase aan om lactose goed te kunnen verteren. Maar bij ruim 80 procent van de wereldbevolking neemt de productie van het enzym lactase na het derde levensjaar geleidelijk af.

Lactose wordt ook wel melksuiker genoemd. Weliswaar minder zoet dan bijvoorbeeld sacharose en glucose, maar met exact dezelfde werking: je lichaam voorzien van energie. Lactose is opgebouwd uit galactose en glucose, die samen een harde kristal vormen die maar moeilijk oplosbaar is. Daar is namelijk lactase voor nodig.

Wat is lactose-intolerantie?

Om lactose te kunnen verteren is lactase nodig, een enzym dat in de wand van de dunne darm wordt gemaakt. Als er geen of onvoldoende lactase wordt aangemaakt, kan de lactose niet goed verteerd worden. De lactose komt vervolgens onverteerd in de dikke darm terecht.

Er is dan sprake van een lactose-intolerantie, ook wel lactasedeficiëntie of lactasetekort genoemd. Een lactose-intolerantie wordt veroorzaakt door een tekort aan een bepaalde soort enzymen. In het geval van een lactose-intolerantie is dat het enzym lactase.

Er worden te weinig lactase enzymen in de darmen aangemaakt om lactose goed te kunnen verwerken. Het gevolg hiervan zijn buikklachten. Mensen die een lactose-intolerantie hebben kunnen vaak wel nog kleine hoeveelheden lactose verdragen. Dit verschilt echter per persoon.

Indien bij gebruik van ‘gewone’ hoeveelheden melk en melkproducten, 2-3 glazen of porties per dag, klachten ontstaan, noemen we dit lactose-intolerantie. In Nederland is naar schatting 10 procent van de bevolking intolerant voor lactose.

Oorzaken van lactose-intolerantie

Een lactose-intolerantie kan verschillende oorzaken hebben. De eerste oorzaak is dat het aangeboren kan zijn. Ten tweede kan het liggen aan de lactase-aanmaak in de verschillende levensfases.

Baby’s maken namelijk meer lactase aan om een grote hoeveelheid melk te kunnen verdragen. Pas vanaf het derde jaar kan deze aanmaak verminderen en is er grote kans op het ontwikkelen van een lactose-intolerantie.

Een derde oorzaak is dat de lactase-aanmaak kan worden verstoord door darmproblemen, denk hierbij bijvoorbeeld aan een darminfectie. Andere oorzaken zijn een ontstoken darm, een darminfectie, of het ontstaat na bestraling of na een darmoperatie waarbij de darmwand beschadigd is.

De darmwand is dan niet meer in staat om voldoende lactase aan te maken. Deze vorm van lactose-intolerantie wordt ‘secundaire lactose-intolerantie’ genoemd en is over het algemeen tijdelijk. Wanneer de darm is hersteld, wordt weer voldoende lactase aangemaakt.

Klachten bij lactose-intolerantie

Bij lactose-intolerantie vergist de melksuiker in je darmen: de melksuiker wordt als het ware niet verwerkt. Daar kun je flink last van hebben. Veel mensen met lactose-intolerantie hebben last van buikpijn, kramp, misselijkheid, een dikke buik, veel winden laten en diarree.

  • Misselijkheid
  • Braken
  • Darmgerommel
  • Een opgeblazen gevoel
  • Aanhoudende buikpijn
  • Buikkrampen
  • Diarree
  • Winderigheid
  • Verstopping

Het is verschillend hoeveel last iemand heeft van deze klachten. Het verschilt ook per persoon bij hoeveel melk en/of melkproducten deze klachten ontstaan.

Lactose-intolerantie, koemelkallergie en melkeiwitreactie

Het verschil tussen een allergie en een intolerantie zit hem in de betrokkenheid van je afweersysteem. Zo wordt een intolerantie puur en alleen veroorzaakt door je spijsvertering, maar komt bij een allergie ook je afweersysteem om de hoek kijken.

Bij een intolerantie treden de klachten bovendien vaak iets later op en worden ze over het algemeen als milder ervaren dan in het geval van een allergie. Bij een lactose-intolerantie kunnen mensen vaak kleine hoeveelheden lactose verdragen.

Koemelkallergie

Een koemelk allergie veroorzaakt een heftige reactie dan een lactose-intolerantie. Bij een koemelk allergie ziet je immuunsysteem melkeiwitten als een indringer in plaats van een eiwit dat ongevaarlijk is.

Hierdoor valt je immuunsysteem deze melkeiwitten aan als een indringer. De reactie van je lichaam kan verschillen, maar vaak reageert een lichaam dan al op kleine hoeveelheden melkeiwit.

Er kunnen klachten ontstaan zoals krampen, obstipatie, spugen, diarree, eczeem en kortademigheid. De oorzaak van deze koemelk allergie is simpelweg overgevoeligheid voor koemelkeiwitten.

Een koemelk allergie komt het meest voor bij baby’s en kleine kinderen. Dit komt omdat de darmen van een baby nog niet volledig ontwikkeld zijn en daardoor koemelk niet goed kunnen verwerken.

Alle producten van koemelk of waar koemelk, in welke vorm dan ook, in verwerkt zit, bevatten koemelkeiwitten omdat deze eiwitten niet uit de koemelk verdwijnen of verwijderd kunnen worden. Als je allergisch bent voor koemelkeiwitten dan is geitenkaas geen oplossing.

Melkeiwit blijft in kaas aanwezig

Caseïne, lactalbumine en lactoglobuline zijn de eiwitten in melk. En hier zit het verschil met lactose: rijping breekt melkeiwit niet af. Kaas is juist rijk aan caseïne, want dat is het eiwit waar kaas van gemaakt wordt.

Reageer je op melkeiwit, dan helpt overstappen op gerijpte of lactosevrije kaas dus niet. Alle kazen die van koemelk zijn gemaakt, bevatten melkeiwit, ook wanneer de lactose tijdens het rijpen vrijwel volledig is verdwenen.

Waarom bevat gerijpte kaas minder lactose?

Bij het maken van kaas verdwijnt het grootste deel van de lactose met de wei. Daarna wordt het restant lactose tijdens het rijpen verder afgebroken door melkzuurbacteriën en het toegevoegde zuursel.

Wat bepaalt hoeveel lactose er in kaas zit, is niet of de kaas hard of zacht is, maar of de kaas is gerijpt. Hoe langer een kaas rijpt, hoe minder lactose er over is.

Dit betekent dat ook zachte gerijpte kazen nauwelijks lactose kunnen bevatten. Verse, ongerijpte kazen bevatten juist meer lactose, omdat de wei niet of nauwelijks is afgescheiden en de rijping weinig lactose heeft afgebroken.

Jonge kaas heeft een kortere rijpingstijd dan oude kaas en bevat daardoor iets meer lactose, maar ook daar gaat het om een kleine hoeveelheid. Oudere kaas bevat dus minder lactose dan jonge kaas.

KaassoortLactose bij rijpingVoorbeelden
Verse, ongerijpte kaasMeer lactoseHüttenkäse, cottage cheese, ricotta, verse mozzarella
Roomkaas en smeltkaasMeer lactoseRoomkaas, smeerkaas, smeltkaas
Jonge kaasWeinig lactoseJonge kaas
Belegen en oude kaasNauwelijks lactoseGoudse kaas, Parmezaanse kaas, Pecorino
Gerijpte zachte en blauwaderkaasNauwelijks lactoseCamembert, brie, gorgonzola, roquefort
Lactosevrije kaasGeen lactoseKaas met het label “lactosevrij”

Welke kaas kun je meestal eten bij lactose-intolerantie?

Over het algemeen kunnen mensen met een lactose-intolerantie gewoon kaas eten. Hollandse kaassoorten, halfharde en harde kaas, bevatten sporen van lactose, maar de hoeveelheid is vrijwel niet aantoonbaar.

Nederlandse harde kaas, zoals Goudse kaas, bevat géén lactose. Bij het maken van kaas verdwijnt de meeste lactose doordat het vocht eruit gaat, de wei. Daarna wordt het restant lactose tijdens het rijpen van de kaas volledig afgebroken.

De harde kazen kun je dus gewoon eten. Het is zelfs slim om rauwmelkse halfharde of harde kaas te eten, omdat je zo onder andere calcium binnenkrijgt.

Harde en halfharde kazen

  • Goudse kaas
  • Edammer kaas
  • Boerenkaas
  • Maaslander
  • Maasdammer
  • Leidse kaas
  • Friese nagelkaas
  • Emmentaler
  • Gruyère
  • Parmezaanse kaas
  • Pecorino
  • Grana Padano
  • Old Amsterdam

Bij alle Hollandse harde kazen, zoals Goudse, Edammer, boerenkazen, geitenkaas en schapenkaas, is sprake van een zodanig productieproces dat de lactose tijdens het proces wordt uitgewassen of verzuurd.

Voor harde buitenlandse kazen geldt in dit geval hetzelfde, zoals Emmenthaler, Gruyère, Cantal en Parmesan. Naarmate de kaas langer rijpt, neemt het lactosegehalte af.

Gerijpte zachte kazen

Ook zachte gerijpte kazen kunnen nauwelijks lactose bevatten. Het Voedingscentrum noemt naast harde kaas letterlijk feta, mascarpone, Parmezaanse kaas, gorgonzola, roquefort en camembert als kaassoorten met geen of nauwelijks lactose.

  • Camembert
  • Brie
  • Gorgonzola
  • Roquefort
  • Feta
  • Mascarpone

De indeling in hard en zacht is dus niet het enige criterium. Een zachte kaas die gerijpt is, kan weinig lactose bevatten, terwijl een zachte verse kaas juist relatief veel lactose kan bevatten.

Welke kaas bevat meer lactose?

De kazen met meer lactose zijn juist de verse, ongerijpte soorten en de smeltkazen. Hier is de wei niet of nauwelijks afgescheiden en heeft rijping niets kunnen afbreken.

  • Hüttenkäse
  • Cottage cheese
  • Verse geitenkaas
  • Ricotta
  • Verse mozzarella
  • Roomkaas
  • Smeerkaas
  • Smeltkaas
  • Monchou-achtige kazen
  • Kaassauzen
  • Kaaspoeders met melkpoeder of wei

Zachte weikazen zoals ricotta, hüttenkäse en mozzarella bevatten vaak meer lactose. Deze kazen kunnen dus wel klachten geven.

Halfharde kazen kunnen volgens sommige richtlijnen nog 0,3% tot 1,5% lactose bevatten. Het verschilt per persoon hoe erop gereageerd wordt. Sommige mensen met een lactose-intolerantie kunnen hier wel nog tegen terwijl anderen dat niet kunnen.

Let op: nauwelijks lactose betekent niet dat iedereen deze kazen goed verdraagt. Ze bevatten wel melkeiwit, en de lang gerijpte soorten juist meer histamine.

Gebakken kaas en lactose-intolerantie

Door kaas te bakken wordt de lactose niet automatisch volledig verwijderd. De hoeveelheid lactose wordt vooral bepaald door de kaassoort, de hoeveelheid wei die bij de bereiding is verwijderd en de rijpingstijd.

Wanneer je een gerecht met gebakken kaas maakt van een harde of lang gerijpte kaas, bevat het gerecht doorgaans weinig lactose. Bij gebakken mozzarella, ricotta, hüttenkäse, roomkaas of smeltkaas kan er echter meer lactose aanwezig blijven.

Het bakken verandert bovendien niets aan de aanwezigheid van melkeiwitten. Wie reageert op koemelkeiwit kan daarom ook klachten krijgen van gebakken kaas of een gerecht waarin lactosevrije kaas is verwerkt.

Een gebakken gerecht kan daarnaast andere melkbestanddelen bevatten, zoals melk, room, crème fraîche, melkpoeder, wei of een kaassaus. Controleer daarom het volledige recept en niet alleen het type kaas.

Gebakken kaas kiezen: praktische richtlijnen

  1. Kies bij lactose-intolerantie bij voorkeur een harde of lang gerijpte kaas.
  2. Gebruik jonge kaas alleen wanneer je weet dat je kleine hoeveelheden lactose verdraagt.
  3. Wees voorzichtiger met verse mozzarella, ricotta, hüttenkäse, cottage cheese, roomkaas en smeltkaas.
  4. Controleer of het gerecht geen melk, room, melkpoeder of wei bevat.
  5. Begin met een kleine portie als je niet weet hoe je op de kaas reageert.
  6. Neem kaas bij een maaltijd wanneer losse kaas klachten geeft.
  7. Controleer bij geraspte en voorgesneden kaas de ingrediëntenlijst.

Sommige mensen merken dat een klein stukje kaas bij een maaltijd wel goed gaat terwijl een groter stuk los niet lukt. Ook dat past bij het idee van een drempel: bij zowel lactose als histamine gaat het om een hoeveelheid per keer, niet om alles of niets.

Lactosevrije kaas

Er bestaat lactosevrije kaas door natuurlijke rijping, door toevoeging van lactase en door vervangingsproducten. Lactosevrije kaas is in de meeste supermarkten te koop en is te herkennen aan het label “lactosevrij”.

Ook bestaan er kazen die vegan zijn en dus helemaal geen lactose bevatten. Dit zijn kazen die gemaakt zijn van plantaardige vervangingsproducten.

  • Wilmersburger kaas
  • Vegan kazen
  • Willicroft
  • Verschillende kazen van Socheese
  • Violife kazen

Lactosevrije kaas bevat geen lactose, maar wel melkeiwit wanneer de kaas van melk is gemaakt. Lactosevrij helpt dus niet bij een melkeiwitreactie.

Een kaas met weinig koolhydraten per 100 gram bevat weinig lactose, terwijl kazen die rijk zijn aan lactose meer dan 5 gram suiker per 100 gram bevatten. De voedingswaardetabel kan daarom een aanwijzing geven, maar de ingrediëntenlijst blijft belangrijk.

Waar moet je op letten op het etiket?

Behalve in melk en melkproducten kan lactose ook in andere voedingsmiddelen voorkomen. Fabrikanten verwerken melk, melkpoeder of bepaalde bestanddelen uit melk in hun producten.

Op verpakte voedingsmiddelen moet een opsomming staan van de gebruikte bestanddelen. Deze opsomming wordt ingrediëntendeclaratie genoemd. Indien melk of lactose aanwezig is, staat dit duidelijk vermeld doordat het woord dik gedrukt is of in hoofdletters is geschreven.

Een product bevat lactose als één of meer van de volgende ingrediënten wordt genoemd:

  • Magere melkbestanddelen
  • Droge melkbestanddelen
  • Melkpoeder
  • Magere melkpoeder
  • Volle melkpoeder
  • Wrongel
  • Melkderivaat
  • Wei
  • Weipoeder
  • Melkzout
  • Caseïne
  • Caseïnaat
  • Lactose
  • Melksuiker
  • Melkeiwit
  • Gehydrolyseerd melkeiwit
  • Boterconcentraat
  • Boterolie
  • Boterpoeder
  • Melkvet
  • Lactalbumine
  • Lactoferrine
  • Beta-lactoglobuline
  • Lactoperoxidase
  • Lactoval
  • Recaldent
  • Transglutaminase
  • Nisine (E234)

Let op: soms leest u op de verpakking van een product de aanduiding ‘melkzuur’ of ‘lactaat’. Het gaat in beide gevallen om een verwarrende benaming van stoffen die niets met koemelk of lactose te maken hebben en niet uit koemelk worden gewonnen.

U kunt producten met melkzuur of lactaat dus gewoon gebruiken. Fabrikanten wijzigen regelmatig de receptuur van producten, waardoor een product dat eerst lactosevrij was nu juist lactose kan bevatten, of andersom.

Het blijft daarom van groot belang dat u altijd de ingrediëntendeclaratie leest. Wees daarnaast ook alert als u de term ’vernieuwd!’ of ‘vernieuwde receptuur’ op de verpakking tegenkomt.

Lactose in andere voedingsmiddelen

Lactose kan ook zitten in andere producten dan zuivel. Fabrikanten gebruiken melkpoeders of melkbestanddelen ook in bijvoorbeeld chocolade, soep, worst, sausjes en snoep.

Voorbeelden van producten waarin lactose of melkbestanddelen kunnen voorkomen zijn yoghurt, kwark, vla, crème fraîche, pudding, dressings, brood en gebak, ijs, medicijnen en kaas.

Ook in snacks, soepen en worst kan verborgen koemelk zitten. Het is daarom altijd belangrijk om de verpakking goed te lezen.

Calcium en andere voedingsstoffen

Melk en melkproducten leveren onmisbare voedingsstoffen. Ze zijn bijvoorbeeld een belangrijke bron van calcium en vitamine B2. In melk zitten ook belangrijke voedingsstoffen, zoals vitamine B12 en calcium.

Het is niet verstandig om zuivelproducten zomaar uit de voeding weg te laten, omdat er dan een tekort kan ontstaan. Bij een lactosebeperkt dieet en een lactosevrij dieet moet u voedingsmiddelen nemen die melk vervangen.

Ter vervanging van yoghurt, kwark, zuivelspread en kaas zijn tegenwoordig veel plantaardige producten verkrijgbaar. Vaak zijn deze producten aangeduid met veganistisch.

Sojamelk, rijstmelk, havermelk en amandelmelk kunnen worden gebruikt als alternatief. Let bij amandel-, rijst- en havermelk op de voedingswaarde. De hoeveelheid eiwit is namelijk lager dan koemelk.

Aan sommige soorten sojamelk en sojatoetjes is extra calcium toegevoegd. Neemt het liefst deze. Het Voedingscentrum adviseert om je calciumbehoefte niet alleen uit kaas te halen, vanwege het hogere vet- en zoutgehalte in vergelijking met vloeibare zuivel.

Andere hulpmiddelen bij lactose-intolerantie

De apotheek verkoopt enzympreparaten waarin lactase zit. Het enzympreparaat lactase zorgt ervoor dat de lactose deels wordt afgebroken als u een product neemt met lactose.

U kunt de preparaten kopen in de vorm van tabletten, kauwtabletten of druppels. De supplementen neemt u gelijktijdig in met de lactose bevattende voedingsmiddelen.

Omdat de lactose-intolerantie van persoon tot persoon verschilt, moet u zelf de dosering vaststellen. Dit kan variëren van 1 tot hooguit 3 tabletten of capsules per lactose bevattende maaltijd of vloeistof.

U kunt zelf lactosebeperkte melk van gewone melk maken met behulp van een enzympreparaat. Het vloeibare preparaat bevat het enzym lactase. Na 24 uur is het grootste deel van de lactose omgezet.

Het enzympreparaat is alleen te gebruiken in gewone melk, dus niet in babyvoeding, kant-en-klare pap of zure melkproducten als yoghurt of karnemelk.

Waarom kunnen sommige mensen toch klachten krijgen van gerijpte kaas?

Een intolerantie voor kaas als aparte aandoening bestaat niet. Wie klachten krijgt van kaas, reageert vrijwel altijd op één van drie dingen: lactose, de melkeiwitten of histamine.

Lactose

Bij lactose-intolerantie maakt je lichaam te weinig van het enzym lactase. Dit geeft vooral buikklachten: krampen, winderigheid, een opgeblazen gevoel en dunne ontlasting.

Maar juist bij kaas is lactose de minst waarschijnlijke verklaring, omdat de meeste kaas nauwelijks lactose bevat. Krijg je wel klachten van melk maar niet van gerijpte kaas, dan past dat bij lactose.

Melkeiwit

Rijping breekt melkeiwit niet af. Reageer je op melkeiwit, dan helpt overstappen op gerijpte of lactosevrije kaas dus niet.

De klachten kunnen vertraagd komen, soms pas uren later, en naast buikklachten worden ook huidklachten en vermoeidheid gemeld. Alle kaas geeft dan mogelijk klachten, ook wanneer de kaas lactosevrij is.

Histamine

Bij een histamine-intolerantie heeft je lichaam moeite om histamine af te breken. Gerijpte en gefermenteerde producten bevatten meer histamine, en gerijpte kaas is daarvan het bekendste voorbeeld.

De klachten kunnen bestaan uit blozen of rode wangen, hoofdpijn of migraine, jeuk en huidreacties, een verstopte neus en hartkloppingen. Vaak ontstaan ze kort na het eten en vaak in combinatie met rode wijn.

Dezelfde rijping die de lactose in kaas afbreekt, laat de histamine juist oplopen. Bij lactose is oude, gerijpte kaas dus vaak de beste keuze; bij histamine kan oude, gerijpte kaas juist de lastigste keuze zijn.

Het patroon van klachten kan aanwijzingen geven

PatroonMogelijke verklaring
Wel klachten van melk, maar niet van gerijpte kaasDit past bij lactose-intolerantie
Klachten van gerijpte kaas en rode wijnDit past bij histamine
Klachten van alle kaas, ook lactosevrije kaasMelkeiwit is een mogelijke verklaring
Huidreacties, zwelling of benauwdheid na kleine hoeveelhedenDit kan passen bij koemelkallergie

Het patroon in welke kazen je wel en niet verdraagt, is zelf een aanwijzing. Wel oude kaas, geen melk of verse kaas? Dat past bij lactose. De gerijpte kazen zijn dan mogelijk beter verdraagbaar.

Geen oude kaas en geen rode wijn, maar jonge kaas gaat wel? Dat past bij histamine. Alle kaas geeft klachten, ook lactosevrije kaas? Dan is melkeiwit een mogelijke verklaring, want dat is in alle varianten aanwezig.

Wanneer medische hulp inschakelen?

Een echte allergie voor melkeiwit kan al door een kleine hoeveelheid kaas worden uitgelokt. Mogelijke symptomen zijn zwelling, netelroos, ademhalingsproblemen en in ernstige gevallen anafylaxie.

Zwelling van lippen, tong of keel, netelroos, benauwdheid, een piepende ademhaling, duizeligheid of een licht gevoel in het hoofd kort na kaas passen bij een allergische reactie.

Bel bij benauwdheid of zwelling direct 112 of de huisartsenpost. Dit hoort nooit bij een thuistest of een dieetproef.

Heb je hevige klachten die steeds erger worden, ga dan naar je huisarts of specialist voor de juiste diagnose, zodat je daarna ook een gericht dieet kunt krijgen.

Hoe kun je onderzoeken welke kaas je verdraagt?

Laat kaas een aantal weken staan en let op je klachten. Verdwijnen ze, probeer dan één soort per keer opnieuw en houd bij wat je eet en wat je merkt.

Dit heet een eliminatie- en provocatieproef. Schrap je meer dan alleen kaas, bijvoorbeeld alle zuivel, of volg je een eliminatiedieet? Vraag dan begeleiding van een diëtist.

Zo voorkom je dat je voedingspatroon onnodig beperkt wordt en verklein je de kans dat je te weinig vezels, eiwitten, vitamines of mineralen binnenkrijgt.

Na verloop van tijd kunt u dan weer stap voor stap meer lactose gaan gebruiken. Doe dat altijd in overleg met uw diëtist. Zo kunnen we onderzoeken hoeveel lactose u kunt verdragen zonder klachten te krijgen.

Uit eten en reizen met lactose-intolerantie

Uit eten of op reis gaan hoeft geen probleem te zijn met een lactose-intolerantie. Een goede voorbereiding is het halve werk.

  • Geef bij een reservering in een restaurant of hotel altijd duidelijk uw dieetwensen door.
  • Gaat u bij iemand thuis eten, bespreek dan op tijd van tevoren uw dieetwensen.
  • Neem samen de recepten door en let op eventuele knelpunten.
  • Vraag bij vlees of vis om een saus zonder melk of laat de saus apart serveren.
  • Neem naar een pannenkoekenhuis zelf sojamelk mee als dat niet aanwezig is.
  • Kies in plaats van room- of yoghurtijs voor water- of sorbetijs.
  • Geef in het buitenland tijdig uw dieetwensen door aan de accommodatie.
  • Zorg dat u altijd een enzympreparaat meeneemt wanneer u dat gebruikt.

Bij twijfel over gebakken kaas is het verstandig om niet alleen naar het woord “kaas” te kijken, maar ook naar de rijping, de gebruikte melkbestanddelen, de portiegrootte en de klachten die optreden.

Overzicht lactosegehalte in kaassoorten

tags: #koemelk #intolerantie #gebakken #kaas